Hulpvraag

Een meisje wordt door school bij mij aangemeld vanwege moeite met emotieregulatie en het aangaan en behouden van vriendschappen. Ze is 10 jaar en relatief nieuw op school. Ze is groot voor haar leeftijd en reageert zeer verbaal (en soms fysiek) wanneer iets haar niet bevalt. Door haar gedrag hebben haar klasgenoten moeite om haar in de groep op te nemen, maar het is duidelijk voor de meester dat ze er graag bij wil horen. 

Incident

Moeder heeft het gezag en vader is sporadisch in beeld. Voordat ik aan de slag ga met het meisje, ga ik In gesprek met moeder. Ze vertelt dat zij zeer jong moeder is geworden en vlak na de bevalling aanwezig was bij een incident met de vader van het meisje, waarvoor hij jarenlang de gevangenis in moest. Omdat moeder zelf zo jong was en het incident traumatisch was, kon zij aanvankelijk onvoldoende  voor haar dochter zorgen en verbleven zij bij oma. Moeder vertelt dat het meisje haar vader, sinds hij vrij is, af en toe ziet en ze het contact proberen op te bouwen. Het meisje denkt dat haar vader al die tijd in het buitenland was voor werk, moeder wil het meisje niet belasten met de waarheid en is bang voor de vragen die het meisje zal stellen.

Gesprekken

Uit de begeleiding die volgt, blijkt al gauw hoe ingewikkeld het is om te werken aan haar gedrag zonder open en eerlijk met het meisje in gesprek te kunnen gaan. Ik vermoed dat het meisje voelt dat er ‘iets’ aan de hand is met haar vader en ze vertelt dat ze niet volledig op haar gemak is als ze bij hem is. Ook is ze duidelijk op haar hoede en niet bereid de band volledig aan te halen (hij heeft haar immers verlaten voor werk, wie zegt dat hij dat niet nogmaals zal doen?). De vertrouwensband is afwezig, er heeft geen hechting met hem plaatsgevonden en haar moeder is, hoe zeer ze ook haar best doet dit te verbloemen voor haar dochter, duidelijk emotioneel in interactie met de vader. 

Beschermen

Het contact tussen vader en dochter verloopt tijdens de begeleiding moeizaam en er zijn soms maanden dat hij zijn dochter niet opzoekt, tot verdriet van het meisje. Ondanks mijn aansporing blijft moeder erbij dat zij haar dochter wil beschermen tegen de waarheid. Een zoektocht naar instanties die helpen in dit soort situaties, levert niks op. Er zijn wel initiatieven voor hulp terwijl een ouder vast zit, maar niet voor erna. De moeder heeft zelf geen hulp gehad om het trauma te verwerken, en geeft aan hier (nog) niet open voor te staan.

Onzekere toekomst

Aan de oppervlakte lukt het gelukkig wel om het meisje een positieve ontwikkeling te laten doormaken; aan het einde van het schooljaar heeft ze vriendinnen en reageert rustig op anderen wanneer ze iets niet leuk vindt. Ze heeft goede leerresultaten en kan haar emoties beter reguleren. De begeleiding wordt afgerond, maar bij mij rest een onvoldaan gevoel; wat zal er gebeuren wanneer het meisje achter de waarheid komt..?